Huisartsen zien steeds vaker klachten die niet alleen medisch te verklaren zijn, maar samenhangen met het dagelijks leven, zoals eenzaamheid, verlies of stress. Welzijn op Recept kan juist op die momenten het verschil maken.
In dit interview vertelt welzijnscoach Yvonne Heilig, hoe deze aanpak in Stede Broec werkt en wat het voor inwoners kan betekenen.
Wie ben je en wat is jouw rol binnen Welzijn op Recept?
Ik ben Yvonne Heilig en werk sinds april 2022 bij het wijkteam in Stede Broec. Daarnaast ben ik specialist eenzaamheid en rouwbegeleider. Binnen Welzijn op Recept begeleid ik inwoners die vastlopen op sociaal of emotioneel vlak.
Wat spreekt jou het meest aan in dit werk?
Verbinding en samenwerking staan centraal in mijn werk. Je kunt dit werk niet alleen doen. Bij elke inwoner kijk ik welke professionals, organisaties of initiatieven passend kunnen zijn.
“Die samenwerking en dat netwerk maken mijn werk waardevol én leuk.”
Wat is Welzijn op Recept en voor wie is het bedoeld?
Welzijn op Recept is bedoeld voor mensen bij wie klachten vooral een sociale of psychosociale oorzaak hebben. Denk aan eenzaamheid, rouw, stress, mantelzorgbelasting of het gevoel de grip op het dagelijks leven kwijt te raken. Vaak komen deze mensen met terugkerende lichamelijke klachten bij de huisarts, terwijl daar medisch gezien weinig uitkomt.
Door aandacht te hebben voor de sociale en emotionele factoren die onder die klachten liggen, help ik hen weer verbinding te maken met zichzelf, hun omgeving en het dagelijks leven.
Welzijn op Recept is vooral passend wanneer iemand vastloopt terwijl er medisch weinig aan de hand lijkt. In dat soort situaties kan deze aanpak preventief werken en helpen voorkomen dat klachten verergeren. Wanneer er sprake is van ernstige psychiatrische problematiek, is behandeling binnen de GGZ eerst noodzakelijk. Pas wanneer er voldoende stabiliteit is, kan Welzijn op Recept eventueel aanvullend worden ingezet.
Hoe verloopt het traject bij Welzijn op Recept?
Wanneer ik via ZorgDomein een verwijzing ontvang, neem ik binnen ongeveer een week contact op om een eerste afspraak te plannen. Dat gesprek voer ik bewust op het Stadsplein. Zo maakt iemand direct kennis met de plek en met wat er allemaal aan activiteiten te vinden is.
Een traject bestaat gemiddeld uit vijf gesprekken.
In het eerste gesprek maken we kennis en verhelderen we samen de hulpvraag . Daarna geef ik opdrachten mee die helpen stil te staan bij wensen, talenten en wat iemand energie geeft. In de vervolggesprekken verkennen we verder waar iemand blij van wordt en wat haalbaar is in het dagelijks leven. Als het helpend is, ga ik de eerste keer mee naar een activiteit zodat de stap minder groot voelt.
Mijn rol als welzijnscoach is vooral om te stimuleren en te bekrachtigen. Ik help iemand om weer vertrouwen te krijgen in zichzelf en zijn of haar mogelijkheden.
“De inwoner staat zelf aan het roer; ik denk mee, ondersteun waar nodig en loop tijdelijk een stukje mee op weg naar meer regie en verbinding.”
Gaat het altijd om activiteiten op het Stadsplein?
Nee, zeker niet. Het kan van alles zijn: buurtinitiatieven, vrijwilligerswerk, sport, muziek, theater of ontmoetingsgroepen. Het gaat erom dat het past bij de persoon, niet om de locatie.
Wanneer iemand goed op zijn of haar plek zit, ronden we het traject af en koppel ik dit, met toestemming, terug aan de huisarts.
Kun je een concreet voorbeeld geven?
Een inwoner besloot na twee gesprekken naar de buurtsoep te gaan: samen koken en eten met anderen. Ze ging op eigen initiatief, kwam enthousiast terug en merkte dat het positieve effect nog dagen doorwerkte. Later zette ze ook stappen richting theaterbezoek. De gesprekken waren voor haar net het duwtje in de rug dat nodig was.
Welke doelgroep zien jullie vooral?
Het is een brede doelgroep, maar meestal zijn het 30-plussers en veel 50-plussers. Vaak mensen die nog werken, geen zorgmijders, maar ook geen mensen met zware psychiatrische problematiek.
“Het zijn mensen zoals jij en ik, die even vastlopen.”
Hoe verloopt de samenwerking met huisartsen?
Over het algemeen werk ik prettig samen met huisartsen. Toch kan de terugkoppeling soms beter, vooral door beperkingen in de systemen waarmee we werken. Het helpt enorm als je elkaar kent, korte lijnen hebt en goed weet in welke situaties Welzijn op Recept passend is.
Idealiter werken we vaker samen op een gezamenlijke locatie.
Wanneer je elkaar regelmatig ziet en weet wat de ander doet, verwijs je veel makkelijker en ontstaat er vanzelf meer afstemming.
Daarnaast is het belangrijk dat huisartsen weten dat er binnen welzijn veel specialistische kennis aanwezig is, zoals eenzaamheidsspecialisten en rouwbegeleiders, zowel individueel als in groepen. Welzijn op Recept werkt preventief, ontlast regelmatig de medische zorg en wordt door inwoners vrijwel altijd als zeer helpend ervaren.
Tot slot: wat is de toekomst van Welzijn op Recept?
Ik hoop dat Welzijn op Recept een vanzelfsprekende eerste stap wordt bij psychosociale klachten. Hoe eerder sociale factoren worden meegenomen, des te beter voor de inwoner én voor de huisarts.